Sve što treba da znate o Venecijanskom filmskom festivalu 2026: Koje zvezde stižu i o kojim filmovima će se najviše pričati

83. Venecijanski filmski festival počinje 2. septembra i traje do 12. septembra 2026., a ovogodišnji program donosi Džordža Klunija, Roberta Patinsona, Penelope Kruz, Havijera Bardema, sestara Runi i Kejt Mara, kao i dokumentarac o ponovnom okupljanju grupe Oasis.

I dok je Kan možda sinonim za vrhunac prolećnog festivalskog glamura, Venecija već godinama ima još jednu važnu ulogu: upravo ovde često počinje ozbiljna trka za Oskare.

Džordž Kluni otvara festival na posebno lep način

Džordž Kluni gotovo da pripada Veneciji koliko i sam festival. Godinama dolazi na Lido zbog filmova, upravo se u Veneciji 2014. venčao sa Amal Kluni, a ove godine vraća se po jedno od najvećih priznanja svoje karijere.

Na ceremoniji otvaranja 2. septembra biće mu uručen Zlatni lav za životno delo, a govor njemu u čast održaće Laura Dern. Kluni je ove godine povezan i sa filmom Furies, na kojem je producent.

Drugi Zlatni lav za životno delo odlazi legendarnoj Elen Berstin, oskarovki koju pamtimo iz filmova The Exorcist, Alice Doesn't Live Here Anymore i Requiem for a Dream.

Festival otvara priča o Rupertu Merdoku i nastanku tabloida

Prvi veliki film ovogodišnjeg festivala biće Ink Denija Bojla, koji će 2. septembra imati svetsku premijeru i istovremeno otvoriti glavni takmičarski program.

Film je adaptacija istoimene pozorišne predstave Džejmsa Grejama i vraća se u rane godine medijskog mogula Ruperta Merdoka i njegovo preuzimanje britanskog lista The Sun. Merdoka igra Gaj Pirs, Džek O'Konel tumači urednika Larija Lamba, a u glumačkoj postavi je i Kler Foj.

Ovo su filmovi o kojima će se najviše pričati

Jedan od najiščekivanijih naslova je crna komedija Wild Horse Nine Martina Mekdone, autora filmova The Banshees of Inisherin i Three Billboards Outside Ebbing, Missouri. Ovoga puta Sem Rokvel i Džon Malkovič igraju agente CIA uoči vojnog udara u Čileu 1973. godine, a u filmu su i Stiv Bušemi, Tom Vejts i Parker Pozi.

Robert Patinson stiže sa filmom Primetime, u kojem igra Krisa Hansena, televizijskog voditelja poznatog po emisiji To Catch a Predator. Film režira Lens Openhajm, a uz Patinsona igraju Merit Viver, Skajler Gizondo i Fibi Bridžers.

Veliku pažnju privlači i Bunker Florijana Zelera, pre svega zato što ponovo spaja Penelope Kruz i Havijera Bardema. U psihološkoj drami pridružuju im se Stiven Grejem, Pol Dejno i Patrik Švarceneger.

A onda imamo i možda najintrigantniji porodični kasting festivala: Runi i Kejt Mara igraju bliznakinje u novom filmu Vernera Hercoga Bucking Fastard, zajedno sa Orlandom Blumom i Domnalom Glisnom.

Posle osam godina pauze sa novim dugometražnim filmom vraća se i jedan od najcenjenijih južnokorejskih reditelja Li Čang-dong, čiji se Possible Love takođe takmiči za Zlatnog lava.

A u Veneciju stiže i Oasis

Ni muzički deo programa nije zanemarljiv.

Dokumentarac Oasis: Don't Look Back in Anger prati Noela i Lijama Galagera tokom njihove velike povratničke turneje Live '25, uključujući njihove prve zajedničke intervjue posle više od 25 godina i dosad neobjavljene snimke sa proba.

Film će biti prikazan van konkurencije 5. septembra.

Zašto svi pričaju o Oskarima čim počne Venecija?

Zato što istorija daje prilično dobar razlog.

Venecijanski festival poslednjih godina postao je jedno od najvažnijih mesta za početak oskarovske kampanje. Gravity je 2013. imao premijeru upravo ovde, a kasnije je osvojio sedam Oskara. Venecija je potom ugostila i buduće dobitnike Oskara za najbolji film poput Birdmana, Spotlighta, The Shape of Water i Nomadlanda.

Drugim rečima, ono čemu početkom septembra aplaudiraju na Lidu vrlo često ponovo gledamo nekoliko meseci kasnije u Dolbi teatru.

Festival se zapravo ne održava u onoj Veneciji koju zamišljate

Za one koji Venecijanski filmski festival poznaju samo preko fotografija zvezda u gondolama i vodenim taksijima, jedna stvar često promakne: najveći deo festivala ne održava se oko Trga Svetog Marka, već na Lidu.

Lido je dugačko ostrvo koje od istorijskog centra Venecije deli kratka vožnja vaporettom. Krajem 19. veka postao je mondensko letovalište evropske aristokratije, a upravo je ovde smešten Palazzo del Cinema, srce festivala.

Tu se nalazi i Hotel Excelsior, otvoren 1908. godine, čiji dok svake godine postaje svojevrsni dnevni crveni tepih: zvezde upravo tu izlaze iz privatnih vodenih taksija pre konferencija i premijera.

Gde odsedaju zvezde?

I ovaj deo Venecijanskog festivala gotovo je jednako zanimljiv kao filmovi.

Jedna od najpoznatijih celebrity adresa je Hotel Cipriani na ostrvu Đudeka, čiji bar godinama važi za jedno od omiljenih mesta Džordža Klunija.

Tu je i legendarni Gritti Palace, kroz koji su tokom decenija prolazili Elizabet Tejlor, Bred Pit i brojna druga holivudska imena, kao i Aman Venice, palata na Velikom kanalu u kojoj su Džordž i Amal Kluni 2014. proslavljali venčanje.

Ovogodišnja sezona ima i jednu veliku hotelsku novost: čuveni Danieli ponovo je otvoren krajem jula, sada kao Danieli, Venezia, A Four Seasons Hotel, nakon velike rekonstrukcije. Hotel u istorijskoj palati na Riva degli Schiavoni ponovo prima goste baš na vreme za festivalsku gužvu.

I naravno — svuda se stiže čamcem

Fotografije zvezda koje u Veneciju stižu privatnim vodenim taksijem nisu inscenirani celebrity moment. To je jednostavno najpraktičniji način kretanja između hotela razbacanih po venecijanskim ostrvima i Lida.

Zbog toga Venecija ima nešto što nijedan drugi veliki filmski festival ne može baš da kopira: ovde se prvi dnevni modni trenutak često dogodi mnogo pre crvenog tepiha, dok glumica u couture haljini pokušava elegantno da izađe iz čamca.

Ko odlučuje o Zlatnom lavu?

Na čelu glavnog žirija ove godine nalazi se Megi Džilenhol, a uz nju odluke donose rediteljka Kauter Ben Hanija, kompozitor Danijel Blumberg, filmski teoretičar Frančesko Kaseti, reditelji Gzavije Đanoli i Šahrbanu Sadat, kao i hongkonški reditelj Džoni To.

Oni će 12. septembra odlučiti kome pripada Zlatni lav za najbolji film, ali i ostala glavna festivalska priznanja.

Do tada nas čeka deset dana filmova, mode i verovatno nekoliko crvenih tepiha o kojima će se pričati mnogo duže od samog festivala. A ako Venecija ponovo pogodi kao prethodnih godina, vrlo je moguće da ćemo među filmovima koji ovde imaju premijeru već početkom septembra gledati i neke od glavnih favorita sledeće sezone Oskara.