Vila na Dorćolu upravo je proglašena za najlepšu kuću u Srbiji

Porodična vila na Dorćolu, iza koje stoje Mina Obradović, Maša Obradović i Ivan Obradović iz beogradskog studija Supra Architecture, proglašena je za najlepšu u Srbiji na portalu Gradnja.

Ova kuća je zaista pravo remek-delo i savršena fuzija industrijskog stila i egzotičnih uticaja.

Atrijum sa japanskim vrtom, sirovo drveno deblo, vatra iz kamina i bazen koji vlasnika vodi na neko udaljeno ostrvo, samo su neki od detalja vile od 700 kvadrata.

„To je prostor za korisnike koji su svetski putnici. Prostor za ljude koji vole goste i imaju brojan krug prijatelja. Prostor za ljude sa slobodnim vremenom koje žele da iskoriste na kreativan i ispunjen način. Prostor za ljude sa mnogo talenata i interesovanja. Prostor za privatnost i reprezentaciju… Prostor spektakla i intimnosti… Gospodina i Gospodara“, objašnjavaju iz studija za Gradnju.

Ideja oko koje se formirao koncept enterijera ove gradske vile bio je upravo ovaj dualitet prostora. Ideja da prostor mora ponuditi odgovor na potrebe reprezentacije, socijalnih odnosa, društvenih događaja, prostor relacija, teatra, gde će se vlasnik vile osećati kao Gospodin koji se predstavlja u svom najboljem svetlu.

S druge strane, kuća je morala ponuditi i prostor intime, privatnosti, kontemplacije i hedonizma, gde će se vlasnik osećati kao Gospodar svog prostora i vremena.

U kontekstu navedenog, tematski prostori vile formirani su kao refleksija na egzotična mesta, daleke kulture, divne predele, sa kompleksnim detaljima koji daju odgovor na zahteve klijenta: prostori kriju više funkcija i načina upotrebe, koriste se neobični predmeti, vizure se neočekivano otvaraju i iznenađuju posetioca.

Prizemlje vile, zamišljeno kao Prostor spektakla, organizovano je duž centralne ose, uz koju se smenjuju funkcije i događaji.

Tu su monumentalno kuhinjsko ostrvo, trpezarija, kamin koji visi sa plafona, dnevna soba, terasa, stepenište/auditorijum, otvoreni dvorišni plato i zatvoreni dvorišni paviljon.

Svaka od ovih funkcija ima svoje jasno mesto u prostoru, naglašeno materijalizacijom: drveni i teraco podovi, opeka i natur beton na zidovima i plafonu, reflektujuće staklo, čelični detalji.

Donji nivo vile, zamišljen je kao Prostor intime u kom vlasnik može da se oseća kao Gospodar svog slobodnog vremena.

Posebnu zonu čini bazen, sakriven u najudaljenijem delu kuće: „Ponovo, promenom materijalizacije i upotrebom fasadne bravarije stvara se iluzija da korisnik izlazi iz unutrašnjeg prostora i ’stupa’ na plažu sa pogledom na tirkizno-plavu boju vode“ – kažu iz studija.

Kretanje kroz vilu moguće je i liftom, koji ponovo predstavlja događaj za sebe: zastakljena kabina prolazi kroz kubus od čeličnog prepleta – motiva enterijera vile.

Čelični preplet – motiv vile, sagledava se na više nivoa: kao detalj, raster i patern, zavisno od udaljenosti tačke gledanja. Zanimljiv kao detalj za sebe, udaljavajući se, posmatrač počinje da ga doživljava kao mrežu, zatim kao raster i na kraju patern.

Međutim, pojavljuje se i u spoljnom uređenju, gde postaje element ograde prema susedima kao i potpora za zelenilo na dvorišnoj fasadi.

I na kraju, preplet kao dekorativni element pojavljuje se i na ulaznoj kapiji i garažnim vratima, na takav način da je čista, jednostavna forma fasade kuće, samo sa diskretnom plastikom oko fasadnih otvora, obogaćena detaljima u čeličnom prepletu koji elementima daju dubinu i poigravaju se sa svetlošću i senkom.

***
BONUS VIDEO: Boemski salonac u kojem je uhvaćen stari duh Zemuna